Gorące tematy: COVID-NEWS Antypartia Ruch Oporu 2020 Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
341 postów 3232 komentarze

mikstury bezmetki

1abezmetki - Bez Tabu. Wybrane, trudniej dostępne teksty, własne tłumaczenia i "widzimisie". Wyrażam i popieram tradycyjne poglądy lewicowe. Nie po drodze mi zarówno z liberałami , "nową lewicą", ad personam - chamstwem, fanatyzmem i polit-poprawnością

Tłok na Pacyfiku i presja na Chiny

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Ann Wright* informuje o narastaniu ćwiczeń wojennych w regionie, w tym rosyjskich, na skraju wód terytorialnych USA u wybrzeży Hawajów i masowych manewrach amerykańsko-australijskich trwających do sierpnia.

 

Z każdym tygodniem Pacyfik staje się coraz bardziej zatłoczony przez okręty wojenne, okręty podwodne i samoloty z krajów regionu i spoza niego. Kraje NATO — Wielka Brytania, Francja, Niemcy i Holandia — wysyłają okręty i samoloty wojskowe.

Rosyjska marynarka wojenna przeprowadziła manewry wojskowe w pobliżu Hawajów.

 

Stany Zjednoczone są o krok od utworzenia stałej morskiej grupy zadaniowej permanent Pacific naval task force na Pacyfiku, w ramach agresywnej reakcji na obecność morską Chin . Największe ćwiczenia lądowe w Azji i na Pacyfiku odbywają się w Australii z udziałem 17 000 amerykańskiego i australijskiego personelu wojskowego.

 

 

W marcu prezydent Joe Biden polecił Pentagonowi utworzenie chińskiej grupy zadaniowej (China Task Force) w celu zbadania polityki i procesów związanych z Chinami i przekazania swoich zaleceń sekretarzowi obrony Lloydowi Austinowi. Utworzenie Pacific Naval Task Force, pozwoliłoby sekretarzowi obrony przeznaczyć większą część budżetu Pentagonu na wyzwanie a security challenge chińskiej obecności na Pacyfiku. Grupa zadaniowa na Pacyfiku obejmowałaby również sojuszników NATO, takich jak Wielka Brytania i Francja, które już wysłały swoje okręty na Pacyfik, a także Japonię i Australię.

 

Na ostatnim spotkaniu NATO w Brukseli większość przywódców zgodziła się z konfrontacyjnym stanowiskiem Bidena wobec Chin, deklarując, że Pekin podważa porządek światowy i jest wyzwaniem dla bezpieczeństwa. Podobna morska grupa zadaniowa NATO, the Standing Naval Forces Atlantic , składająca się z sześciu do dziesięciu okrętów, niszczycieli, fregat i statków wsparcia z wielu państw NATO, od dziesięcioleci operuje na wodach Atlantyku.

 

 

Rosyjskie Ćwiczenia Wojenne w pobliżu Hawajów

 

Nie tylko Chiny powodują obawy USA na Pacyfiku. Test obrony przeciwrakietowej USA został opóźniony w ośrodku badawczym na hawajskiej wyspie Kauai w maju z powodu obecności rosyjskiego statku obserwacyjnego 13 mil od wyspy, na skraju wód terytorialnych USA.

 

Karelia, okręt pomocniczy wywiadu generalnego (AGI) rosyjskiej marynarki wojennej typu Vishnya, ma swoją bazę w porcie Władywostok na Pacyfiku i jest jednym z siedmiu AGI specjalizujących się w wywiadzie sygnałowym. Przez kilka tygodni pływał u wybrzeży Kauai, 100 mil od ogromnej amerykańskiej bazy marynarki wojennej w Pearl Harbor na wyspie Oahu.

 

Missile Defense Agency (MDA), we współpracy z US Navy, przeprowadziła na Kauai to, co nazwała Flight Test Aegis Weapon System 31, aby zademonstrować zdolność okrętu Aegis skonfigurowanego na Aegis, do obrony przeciwrakietowej (BMD) : wykrywania, śledzenia, atakowania i przechwycenia celu pocisku balistycznego średniego zasięgu salwą dwóch pocisków Standard Missile-6 Dual II(inicjowanych przez BMD).

 

Ku rozczarowaniu MDA, którego świadkiem był rosyjski okręt sygnałowy, test rakietowy 29 maja został ostatecznie przeprowadzony przy użyciu pocisków wystrzeliwanych z okrętu, ale nie udało się przechwycenie celu pocisku balistycznego średniego zasięgu failed to intercept a medium-range ballistic missile .

 

Amerykańska Flota Pacyfiku w Pearl Harbor złożyła wtedy oświadczeniestatement at the time, mówiące, że była

świadoma obecności rosyjskiego okrętu operującego na wodach międzynarodowych w pobliżu Hawajów i będzie nadal go śledzić, przez cały czas jego obecności . Dzięki morskim samolotom patrolowym, okrętom nawodnym i wspólnym zdolnościom, możemy ściśle monitorować wszystkie jednostki pływające w obszarze operacyjnym Indo-Pacyfiku”.

 

Kilka dni później odrzutowce F-22 Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych wykonały dwa nagłe loty z Hawajów, a Dowództwo Indo-Pacyfiku ostatecznie przyznało, że „kilka rosyjskich okrętów i samolotów” było 200 mil na zachód od Wysp Hawajskich więc Wysłano F-22, ażeby je miały na oku.

 

Kilka okrętów i samolotów” okazało się największymi rosyjskimi manewrami morskimi na Pacyfiku od zakończenia zimnej wojny. Jak donosi Honolulu Star Advertiser on June 23 czerwca, przed spotkaniem prezydenta Rosji Władimira Putina i prezydenta Joe Bidena w Genewie 16 czerwca, Russian Ministry of Defense publicized Rosyjskie Ministerstwo Obrony nagłośniło swoje manewry morskie na Hawajach, jako morskie i powietrzne ćwiczenia, polegające na „niszczeniu grupy uderzeniowej lotniskowca pozorowanego wroga” i przeprowadzaniu symulowanego uderzenia pociskami manewrującymi na „krytycznie ważną” infrastrukturę wojskową.

 

W rosyjskim komunikacie prasowym opisano ćwiczenia wojskowe jako dwa zespoły okrętów, operujące około 2500 mil na południowy wschód od Wysp Kurylskich, które wykrywały, przeciwdziałały i przeprowadzały ataki rakietowe na grupę uderzeniową lotniskowców.

 

  1. Ćwiczenia ataków rakietowych przeprowadzał okręt flagowy Floty Pacyfiku, krążownik rakietowy "Wariag", fregata "Marszałek Szaposznikowi liczne korwety. W ćwiczeniach uczestniczyło 20 okrętów, w tym okręt podwodny i jednostki wsparcia, z 20 samolotami, w tym samolot do zwalczania okrętów podwodnych dalekiego zasięguTu-142M3,samolot do zwalczania okrętów podwodnychIł-38, myśliwce przechwytujące na dużych wysokościachMiG31BM, pokładowe śmigłowce do zwalczania okrętów podwodnych oraz śmigłowce poszukiwawczo-ratowniczeKa-27.

 

Użycierosyjskich bombowców "Bear"-Tupolev Tu-95w ramach ćwiczeń, dwukrotnie spowodowałopoderwanieuzbrojonychw rakietymyśliwcówHawajskiej Gwardii Narodowej F-22aby próbowały przechwycić samoloty turbośmigłowe – które leciały w kierunku Hawajów, ale nigdy się do nich nie zbliżyły, - wedługwładzUSA. Nie dokonano żadnych przechwyceń przez USA rosyjskich statków powietrznych.

 

Jak wynika z doniesień prasowych, dwa samoloty przeciw okrętom podwodnym dalekiego zasięgu Tu-142MZ, które wspierały ćwiczenia, wyleciały z Kamczatki, spędzając w powietrzu ponad 14 godzin i pokonując podczas ćwiczeń około 10 000 kilometrów.

 

Dopełnieniem obecności powietrznej w rosyjskich ćwiczeniach było sześć samolotów przeciw okrętom podwodnym Ił-38 i Ił-38N, które poszukiwały i śledziły okręty podwodne „wyimaginowanego wroga”. Samoloty przeciw okrętom podwodnym były eskortowane przez myśliwce przechwytujące MiG-31BM na dużych wysokościach, Floty Pacyfiku z możliwością tankowania, zapewnianą przez samoloty Ił-78 Rosyjskich Sił Powietrznych.

 

Ogólnie dostępny satelitarny obraz rosyjskiej flotylli sporządzono 19 czerwca, kiedy znajdowała się ona 35 mil morskich (40 mil lądowych) na południe od Honolulu i była eskortowana przez trzy niszczyciele US Navy i kuter straży przybrzeżnej.

 

Rzecznik Dowództwa Indo-Pacyfiku USA w Bazie H.M. Smith w Honolulu powiedział 21 czerwca, że ​​rosyjskie okręty operowały na wodach międzynarodowych podczas ćwiczeń, a najbliżej niektóre rosyjskie okręty operowały około 20 do 30 mil morskich od wybrzeży Hawajów i że były bardzo uważnie śledzone przez siły amerykańskie.

 

 

Okręty amerykańskie i rosyjskie wokół Hawajów

 

Tworząc zatłoczony obszar wokół Hawajów, grupa uderzeniowa lotniskowca USS Carl Vinsonz siedzibą w San Diego operowała po wschodniej stronie Wysp Hawajskich, w tym samym czasie, gdy rosyjska flota znajdowała się po zachodniej stronie wysp. "Carl Vinson", okręt flagowy grupy uderzeniowej lotniskowców, przeprowadził ćwiczenia z Carrier Air Wing 2, Destroyer Squadron 1, niszczycielami pocisków kierowanych USS O’Kane, USS Howard, USS Chafee, USS Dewey i USS Michael Murphy. Chafee i Michael Murphy stacjonują w Pearl Harbor.

 

 

Przybycie francuskich sił powietrznych

 

W niedzielę 27 czerwca, podczas pierwszej wizyty na Hawajach, rząd francuski wysłał 170 osobowy personel Sił Powietrznych i Kosmicznych 170 Air and Space Force personnel, trzy myśliwce Rafale, dwa tankowce A330 Phenix i dwa transportowce A400M Atlas do Joint Base Pearl Harbor-Hickam w Honolulu do ćwiczeń z bazującymi na Hawajach amerykańskimi myśliwcami F-22, samolotami transportowymi C-17i tankowcami KC-135.

 

Francuska eskadra opuści Hawaje 5 lipca i uda się do bazy sił powietrznych Nellis w Nevadzie, aby dalej szkolić się z jednostkami wojskowymi USA. Dowództwo Sił Powietrznych Pacyfiku USA wysłało wiadomość e-mail Pacific Air Force command emailed z informacją, że „konieczne jest przyspieszenie zmian, w synchronizacji z sojusznikami, takimi jak Francja, aby zapewnić, że jesteśmy gotowi do następnej walki”.

 

 

 

Brytyjczycy też nadchodzą

 

Oprócz francuskich samolotów wojskowych przybywających na Pacyfik, nowy brytyjski lotniskowiec HMS Queen Elizabetho nośności 65 000 ton i jego grupa zmierzają na Pacyfik w ramach tak zwanej “most important peacetime deployment in a generation” for the United Kingdom.„najważniejszej dyslokacji w czasie pokoju na całe pokolenie” Wielkiej Brytanii.

 

Brytyjski sekretarz obrony Ben Wallace powiedział 26 kwietnia, że ​​„n znaczenie Pacyfiku dla naszej przyszłej gospodarki nadal rośnie – a z nim rosną też wyzwania dla swobody żeglugi w tym regionie. Nasz handel z Azją zależy od żeglugi, przez szereg wzrastająco zagrożonych przewężeń Indo-Pacyfiku”.

 

HMS Queen Elizabeth, rdzeń brytyjskiej marynarki wojennej, opuścił Wielką Brytanię w maju, by wyruszyć w światową wojaż z przystankami w 40 krajach i przez Morze Południowochińskie. Minister obrony Wallace powiedział, że chociaż Chiny są „coraz bardziej asertywne  Wallace said that while China is “increasingly assertive, nie wybieramy się na drugą stronę świata, aby być prowokacyjnymi. Przepłyniemy przez Morze Południowochińskie. Będziemy pewni siebie, ale nie konfrontacyjni”.

 

Liczba okrętów wojennych na zatłoczonym Morzu Południowo-Chińskim rozszerzy się o dziewięć okrętów eskortujących HMS Queen Elizabeth nine escort vessels of  HMS Queen Elizabeth: niszczyciele HMS Defender i HMS Diamond, fregaty przeciw okrętom podwodnym HMS Kent i HMS Richmond, RFA Royal Fleet Auxiliary "Fort Victoria" i RFA Tidespring, holenderska fregata HNLMS "Evertsen" i amerykański niszczyciel USS "The Sullivans".

 

 

 

Stany Zjednoczone i „Reguły oparte na zasadach

międzynarodowych”

 

Departament Stanu stwierdził, że Stany Zjednoczone, które od końca II wojny światowej utrzymują to, co nazywają „międzynarodowym porządkiem opartym na zasadach” na Pacyfiku, są „zobowiązane do utrzymania wolnego i otwartego Indo-Pacyfiku, w którym wszystkie narody, duże i małe, są bezpieczne w swojej suwerenności i są w stanie realizować wzrost gospodarczy, zgodny z prawem międzynarodowym i zasadami uczciwej konkurencji”. W 2019 r. Departament Obrony USA napisał w swoim dokumencie wrote in its strategy document strategicznym, że region Indo-Pacyfiku jest regionem o największym znaczeniu dla przyszłości Ameryki.

 

 

Admirał Phil Davidson powiedział 30 kwietnia, kiedy zrezygnował z przywództwa amerykańskiego Dowództwa Indo-Pacyfiku: „Nie popełnij błędu, Komunistyczna Partia Chin stara się zastąpić ideę wolnego i otwartego porządku międzynarodowego nowym porządkiem – z chińską charakterystyką – gdzie siła narodowa Chin jest ważniejsza niż prawo międzynarodowe”.

 

Davidson dodał, że strategiczna rywalizacja w regionie Indo-Pacyfiku „nie toczy się między dwoma narodami, jest to rywalizacja między wolnością – podstawową ideą wolnego i otwartego Indo-Pacyfiku – a autorytaryzmem - brakiem wolności”.

 

 

 

Chiny odpowiadają

 

27 maja na konferencji prasowej Chińskiego Ministerstwa Obrony Narodowej, podpułkownik Tan Kefeipowiedział, że Ameryka „zwiększając rozmieszczenia wojskowe w regionie Azji i Pacyfiku, często prowadzi bliskie rozpoznanie przeciwko Chinom, a nawet celowo inicjuje niebezpieczne okoliczności między chińskimi i amerykańskimi samolotami i okrętami wojennymi”.

 

W/w dodał, że strategia kładąca nacisk na obecność wojskową i rywalizację militarną „tylko zwiększy napięcia regionalne i podważy pokój i stabilność na świecie. Żadna strategia nie powinna skłaniać krajów do ustanawiania selektywnych i ekskluzywnych sojuszy wojskowych lub tworzenia ” konfrontacyjnych bloków nowej zimnej wojny". W odniesieniu do Tajwanu Tan powiedział, że „na świecie są tylko jedne Chiny, a Tajwan jest integralną częścią Chin” i że obecnie stosunki chińsko-australijskie „stoją w obliczu poważnych trudności”.

 

 

 

G7 i wsparcie "Quad" dla status quo Taiwanu

 

Grupa Siedmiu lub G7 – złożona z przywódców z Kanady, Francji, Niemiec, Włoch, Japonii, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych – oświadczyła 13 czerwca, że ​​„Podkreślamy znaczenie pokoju i stabilności w Cieśninie Tajwańskiej, ”, dodając, że „pozostajemy poważnie zaniepokojeni sytuacją na Morzu Wschodniochińskim i Południowochińskim i zdecydowanie sprzeciwiamy się wszelkim jednostronnym próbom zmiany status quo i zwiększenia napięć”.

 

Trzy miesiące wcześniej, 12 marca, pierwsze spotkanie przywódców Czterostronnego Dialogu Bezpieczeństwa, czyli „Quad” — Stanów Zjednoczonych, Japonii, Australii i Indii — wydało oświadczenie, w którym stwierdziło, że:

zjednoczeni we wspólnej wizji wolnego i otwartego Indo-Pacyfiku…Wspieramy rządy prawa, wolność żeglugi i przelotów, pokojowe rozwiązywanie sporów, wartości demokratyczne i integralność terytorialną”.

 

 

 

 Największe manewry wojny lądowej w regionie

 

Największe lądowe ćwiczenia wojenne w regionie, amerykańsko-australijskie manewry U.S.-Australian war maneuvers Talisman Sabre 2021 , https://www.youtube.com/watch?v=6hpfCfvSQXI rozpoczęły się w czerwcu w Australii. Zmniejszony z 30 000 z powodu Covid, do ponad 17 000 członków, personel wojskowy z USA, Kanady, Japonii, Republiki Korei, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii będzie prowadzić manewry wojenne, w tym połączone operacje sił specjalnych, zrzuty spadochroniarzy, desanty (morskie), lądowania.

na zdjęciu gen. Peter Andrysiak zca dow. 15 dywizji piechoty

manewry sił lądowych, operacje miejskie i powietrzne oraz skoordynowane strzelanie ostrą amunicją od końca czerwca do połowy sierpnia.

 

France, India and Indonesia Francja, Indie i Indonezja będą uczestniczyć jako obserwatorzy. Amerykańsko-australijska broń hipersoniczna, z prędkością większą niż pięciokrotna prędkość dźwięku (5 Machów), może zostać przetestowana podczas Talisman Sabre 2021 na australijskim poligonie rakietowym w pobliżu miasta Woomera w Australii Południowej. 

 

Tylko w ciągu jednego miesiąca, w czerwcu tego roku, siły wojskowe Dowództwa IndoPacific USA, uczestniczyły w ponad 35 manewrach wojennych z innymi krajami. Przeczytaj więcej o przygotowaniach do wojny tych krajów tutaj here.

 

 

 

* Ann Wright  - to  weteranka US Army/Army Reserves, która przeszła na emeryturęw randze pułkownika. Jest także byłą dyplomatką USA, która zrezygnowała w marcu 2003 roku w opozycji do wojny w Iraku. Służyła w Nikaragui, Grenadzie, Somalii, Uzbekistanie, Kirgistanie, Sierra Leone, Mikronezji i Mongolii. W grudniu 2001 roku była w małym zespole, który ponownie otworzył ambasadę USA w Kabulu. Jest współautorką"Dissent: Voices of Conscience."

 

 

https://consortiumnews.com/2021/06/29/crowding-the-pacific-pressuring-china/

Crowding the Pacific & Pressuring China”

Ann Wright 

29.06.2021

 

 

wybór, tłumaczenie i opracowanie: bezmetki

Rozpowszechnianie treści przetłumaczonych

materiałów: zezwalam wyłącznie na darmowych

platformach elektronicznych, ze wskazaniem adresu

tekstu źródłowego i pseudonimu autora tłumaczenia

 

 

 

 

 

 

 

KOMENTARZE

  • Na oceanach to Chińczycy
    maja problem, bo tam jest coś jakby odwrócenie roli chińskiego muru. Chiński mur miał ich chronić od koczowników, ale na okalających państwo wodach są państwa, które są antychinskie i utrudniaja przejście na pełne oceany. I to jest właśnie taki inny chiński mur.
    Jednak głównym problemem w Chinach będzie demografia. Jak sobie z tym porazą, to dalej będą rośli w siłę pewnie. Nie są jeszcze tak zdegenerowani jak Europejczycy, Amerykanie czy nawet Jaończycy. Choć taki kryzys też pewnie tam nastąpi
  • Biografia autorki publikacji, Ann Wright
    Biografia autorki publikacji, Ann Wright
    Ann Wright dorastała w Bentonville w stanie Arkansas i uczęszczała na Uniwersytet Arkansas, gdzie uzyskała tytuł magistra i tytuł prawniczy. Posiada również tytuł magistra spraw bezpieczeństwa narodowego uzyskany w U.S. Naval War College. Po studiach spędziła trzynaście lat w armii amerykańskiej i szesnaście dodatkowych lat w rezerwach wojskowych, przechodząc na emeryturę jako pułkownik. Ma kwalifikacje lotnicze.

    W 1987 roku płk Wright dołączyła do Służby Zagranicznej i pełniła funkcję zastępcy ambasadora USA w Sierra Leone, Mikronezji, Afganistanie i Mongolii.

    Otrzymała Nagrodę Departamentu Stanu za bohaterstwo za swoje działania podczas ewakuacji 2500 osób z wojny domowej w Sierra Leone, największej ewakuacji od czasów Sajgonu.

    Była w pierwszym zespole Departamentu Stanu, który udał się do Afganistanu i pomogła ponownie otworzyć tam ambasadę w grudniu 2001 roku. Jej inne zagraniczne zadania to Somalia, Kirgistan, Grenada, Mikronezja i Nikaragua.

    19 marca 2003 r., w przeddzień amerykańskiej inwazji na Irak, Ann Wright wysłała depeszę do sekretarza stanu Colina Powella, w której stwierdziła, że ​​bez zezwolenia Rady Bezpieczeństwa ONZ inwazja i okupacja muzułmańskiego, arabskiego, kraju bogatego w ropę, byłoby pogwałceniem prawa międzynarodowego.

    Od tego czasu pisze i opowiada się za pokojem. Pościła przez miesiąc, pikietowała pod amerykańskim więzieniem w Guantanamo na Kubie, służyła jako juror w przesłuchaniach w sprawie oskarżenia Busha, wyjechała do Iranu jako dyplomatka obywatelska i była wielokrotnie aresztowana za pokojowy, pokojowy protest przeciwko polityce Busha, zwłaszcza przeciwko polityce Busha. wojny z Irakiem.
    Była w delegacjach do Iranu i była w Gazie trzy razy w 2009 roku, po izraelskim ataku na Gazę, w którym zginęło 1440 osób i zostało rannych 5000. Była organizatorką Marszu Wolności w Gazie, który przywiózł do Kairu w Egipcie 1350 osób z 44 krajów w solidarności z mieszkańcami Gazy. Była w maju 2010 roku we flotylli do Gazy, która została zaatakowana przez izraelskie wojsko i była organizatorem US Boat to Gaza, The Audacity of Hope, w 2011 roku flotylli do Gazy.
    Mieszka w Honolulu.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930